آراد و دکتر پوست

دیروز گل پسرم رو بخاطر جوش هایی که روی بدنش میزد بردم دکتر پوست توی خیابون قائم مقام. قرار شد خاله سعیده آرادی رو از خونه بیاره و منم از سرکار برم. همه مون ساعت 2:30 اونجا بدیم و بعد از ویزیت دکتر راهی خونه شدیم. البته ناگفته نمونه که کارای آرادی طبق معمول بامزه بود.

اول از همه که تو مطب دکتر داشت توضیح میداد من کباب خوردم یه عالمه خیلی بزرگ بود. تازه اندازشم با دستش نشون میداد.بعد گفت ببین آقای دکتر اینجا می خاره می خاره.

توی خیابون هم که کلاً واسه خودش مشغول بود و بازی و بپر بپر و خوش و بش با عابرین پیاده.

اینم از ادا درآوردناش موقع عکاسی

توی داروخونه هم که با دکتر کلی حرف زد و شعر خوند و معاشرت کرد.

بنا شد مسیر برگشت رو با مترو بریم تا تو ترافیک نمونیم. چنان ذوقی کرده بود که غیرقابل وصفه و اصرار داشت مامان رویا این اتوبانه(اتوبوس) هر چی من میگفتم مامان این قطاره زیر بار نمیرفت که نمی رفت. تو همین میونا بود که همسر جان زنگ زد و شروع کرد به توضیح دادن برای همسر جان که این مگه اتوبان نیست و هرچی من انکار میکردم آرادی بیشتر اصرار میکرد و در پایان هم اصلا کلا بی خیال ماجرا شدیم.

غروب هم وقتی رسیدیم خونه از شدت خستگی گفتم همین الان خوابش میبره ولی زهی خیال باطل و شروع کرد به دیدن تام و جری. بعد هم تا ساعت 9:30 بیدار بود و وقتی شام  خورد همونجا دراز کشید و بعد از دوبار پلک زدن خوابید.

در حال تماشای تام و جری

پ.ن :جمعه صبح که هوا خوب بود بردیمش پارک و شروع کرد با بچه ها بازی کردن و چیزی که برام خیلی جالب بود این بود که خیلی تلاش میکرد تو بازی رئیس باشه و بچه ها رو هدایت کنه. مثلاً بالای سرسره وایمیستاد و یکی یکی به بچه ها میگفت سربخورید.